Voor een relatief hoog verbruik aan sanitair warm water wordt meestal geopteerd voor een separaat systeem met een gas- of stookolie gestookt toestel.
Anderzijds voor een zeer laag verbruik aan sanitair warm water, bijvoorbeeld bij kantoren, is het aangewezen om plaatselijk doorstroomboilers te voorzien.
Indien de ontwerper kiest om het sanitair water te verwarmen via de geothermische warmtepomp moet hij rekening houden met het feit dat door een temperatuursverhoging tot 50 à 60°C de COP van de warmtepomp drastisch daalt. Er kan dan beter voor een combiwarmtepomp worden gekozen. Met dit type van warmtepomp kan zowel voorzien worden in de behoefte aan ruimteverwarming als de basisbereiding van warm sanitair water.
De verdere opstook kan dan bijvoorbeeld ’s nachts gebeuren aan een lager tarief van elektriciteit.
Als echter een hoog temperatuurniveau voor het warm tapwater wordt gewenst (bijvoorbeeld 60°C of nog hoger), kan het interessant worden om een andere invulling te overwegen, bijvoorbeeld een tweede warmtepomp met lucht als bron (ventilatielucht en/of buitenlucht) of combinatie met een gas- of oliegestookt toestel.
Als het warmtapwaterverbruik relatief groot is, wordt het extra interessant om een combinatie met zonnewarmtebenutting te overwegen. Buiten de wintermaanden kan zonnewarmte als energiebron vrijwel volledig voorzien in de warmtapwaterbereiding en kan de warmtepomp buiten bedrijf blijven.
De NBN EN 15450: Verwarmingssytemen in gebouwen – Ontwerp van warmtepomp verwarmingssystemen, geeft een gemiddeld dagelijks warm waterverbruik van 1.45kWh per dag per persoon op. Dit komt overeen met een verbruik van 25L aan 60°C per dag per persoon voor huishoudelijk gebruik.